93 yazı · Sayfa 2
Maalesef okulumla ilgili bir türlü iyi bir yazı yazamıyorum. Bu yazım da maalesef ki okulla alakalı bir rezalet ile ilgili. Rezalet diyorum çünkü bu zihniyetin toplumun en alt kesiminden en üst kesimine kadar bir virüs g
İyi insanları hep arar dururuz çevremizde. Ben kendisine kötü diyeni görmedim ama iyi diyeni de hiç görmedim. Hepimiz vicdanımızın dayanabildiği kadar kendimizi iyi olarak görüyoruz.
Her insanın hayatında tanışmasa da hayran olduğu, hep hatırlayacağı isimler vardır.
Madem şu anda bana bakıyorsun, hayatımız birleşti o zaman. Ben kimin hayatına adım atarsam vardır elbet bir sebebi diye düşünürüm.Dünya, denilen kadar büyük değil ne de olsa.
Uzun zamandan beri kendime blog yazacak zamanı ayıramamıştım. Bunu yapmanın bir nevi detoks olduğu çıkmış aklımdan. Yazdıktan sonra fark ediyorum büyük bir yük kalktığını üzerimden.
Yıl dönümleri ne kadar da garip. Birçoğumuzun aklına hep mutlu anlar gelir. Doğumlar, evlilik tarihleri hep baş köşededir. Bir de madalyonun öteki yüzü var halbuki.
Dün akşam Yetenek Sizsiniz'i izledim. Çok kaliteli performanslar vardı. Özellikle Zeka Küpü'nü 20 saniyenin altında çözen 19 yaşındaki arkadaşa hayran kaldım diyebilirim. Her ne kadar bence hak ettiği oyu alamasa da, en
İnsanoğlu çiğ süt emmiş derler ya hani. Bu lafı al, istediğin yerde kullan. O kadar çok şaşırıyorum ki bazen, "Yok artık, nasıl bu kadar olabiliyorlar?" diyorum.
Eylül ayında uzun bir süre tweet atmamıştım. Sanırım 1 aya yakın bir süreydi. 5 gündür falan yine atmıyorum. Bunun sebebini arıyordum. Atmak içimden gelmiyordu ama buna sebep neydi?
İnsanlar öyle çabuk harcıyorlar ki her şeyi, bak işte, bu cümleyi de harcadım mesela.
Midemi bulandıran küçük detaylar var. Sadece midemi bulandırıyorlar. Halime binlerce kez şükür.
İnsanlar çok garip. Her sabah uyandığımda ve her gece yatağa girdiğimde bunu tekrarlıyorum. İnsanlar, gerçekten çok garip.
Haksızlığa, saçmalıklara, yanlışlara fazla tahammül edebilen birisi değilim. Dışarıdan sakin gibi görünsem de aslında çabuk parlayabilen bir yapıya sahibim.
2012 benim için çok ama çok ilginç bir yıl oldu. Bir sürü yeni insan tanıdım ve bir sürü insan çıkardım hayatımdan. Hayatıma aldıklarım için de çıkardıklarım için de hiç pişman değilim. Birçok ihanet, yediği kaba pisleme
Sayın İsmail Yüksek,
Bu aralar çok sık kullandığım 2 masaüstü görseli var. Birisinde diyor ki:
Bugüne kadar hiçbir şeyi kusursuz istemedim. Bundan sonra da istemem inşallah ama anlamadığım şey şu: Kusursuzu istemediğim halde, istediğim şeyi elde edemiyorum. Aza yetinebiliyorum ama elde edemiyorum. Neden?
Gece gece aklıma en sevdiğim kitaplar listesinde ilk 3'te olan bir kitabın en ilgimi çeken kısımlarından birisi geldi.
Masada boş insanları tartışıldığında sıkılıyorum. Muhabbet dediğin kaliteli içerikli olur.
Pazarları sevmem. Çünkü bana kışın güneşli havada gürül gürül yanan bir odun sobasını ve duman altı olmuş bir salonu hatırlatır. Ürkerim.
Kitaplar ve filmler insanların hayatlarına çok değerli tecrübeler katabiliyor. Kitabı ya da filmi güzel kılan bu aslında.
"Hepimize hayatın bir çocuk oyuncağı olmadığı söylenir. Ne zaman söyleneceği meçhul. Kimimize 18 yaşında, kimimize 40 yaşında. Ama bir gün muhakkak söylenir." - Moneyball filminden.
Birkaç zamandır ne yaptığımı ya da ne yapmadığımı değil, vizyonumu sorguluyorum.
Cumhuriyetimizin kurucusu Ulu Önder Atatürk'ün Nutuk'ta söylediği çok güzel sözler var. Kulağa küpe olacak cinsten hem de.
İnsan zamanını aldığı kişiye saygı göstermeli.
Avrupa Yakası'ndan ciddi anlamda soğumaya başladım. İnsanlar artık fazlasıyla itici geliyor.
Kırılgan olmak alışkanlık haline geldiğinde insanlara duyulan güven azalıyor.
Son zamanlarda kendimi eskiye göre daha bir olgunlaşmış hissediyorum. Bu aralar, bunun sebeplerini araştırıyorum.
Blogumda ağırlıklı olarak e-ticaret ve dikey e-ticaret üzerine yazıyorum. Aynı zamanda aklıma gelen herhangi bir şeyi de blogumu okuyanlarla paylaşıyorum ve bir nevi burayı defter olarak kullanıyorum.
Hızlı olmak, pratik olmak ve bir çırpıda iş bitirmek çok önemli.
Sanırım dünya üzerinde hiçbir zaman güzel işler, güzel düşünceler ve güzel yazılar konuşulmayacak.
Cocuklar ilkokulda haftasonu tatillerine o kadar cok alisiyorlar ki buyuduklerinde pazartesi sendromu yasamalari cok normal.
Bugünün hangi gün olduğunu bilmemek, yaptığınız işi ne denli çok sevdiğinizin bir derecelendirmesidir bana göre.
Bazı günler vardır, hiç gelmesin istersin. O günler geceye hiç bağlanmasın. Bazı saatler gelmemeli ve bazı günler yaşanmamalıdır.
Son zamanlarda derin bir uykusuzluk çekiyorum. Uyuyamama sebebimi henüz bulamasam da uyumadığım zamanları düşünmeye ve planlarımı planlamaya ayırıyorum.
"Vakit varken tomucukları topla. Zaman hala uçup gidiyor ve bugün gülümseyen bu çiçek yarın ölüyor olabilir."
