93 yazı
Temmuz ayının başında hızlı bir kararla Bozcaada'ya gittim. Genelde son dakikacı olduğum için yine çok plan yapmadım :) Bence planlı olduğu zaman pek de tatlı olmuyor. Sadece daha öncesinde Twitter'da Bozcaada'da nerede
İnsan kendine karşı acımasız olmanın önüne geçmek için kendini rüzgâra bırakıveriyor. Bazen ondan güç alıyor, bazen ona boyun eğiyor.
Çok uzun zaman oldu şöyle oturup da kendime bir şeyleri itiraf etmeyeli. Hayatında bazı şeyler yolunda giderken insan başka soru işaretlerini görmezden geliyor galiba.
Bu akşam bir restoranın önünden geçtim. Daha önce çok vakit geçirdiğim bir lokasyonda, ara sıra gittiğimiz, yemeklerini pek tercih etmediğim için pek bir alternatifimin olmadığı ancak beraber vakit geçirdiğimde mutlu old
Zülfü Livaneli'nin Huzursuzluk kitabı tek solukta okunabilecek lezzetli bir kitap. Livaneli'nin bununla birlikte 3 kitabını okumuş oldum. Hatırladığım kadarıyla diğer ikisi de böyle tek solukluydu. Livaneli bu akışkanlığ
Şarkılar çiçekler gibidir. Kimi zaman vedaların, kimi zaman da kavuşmaların yancısıdırlar. Özlemlerinse ta kendisidir ikisi de. Bazen bir çiçek bazense bir şarkı "kutlu olsun" der. İyi ki...
Ne kadar özeldir değil mi?
Bu yazıyı artık ertelememem gerektiğine karar verdim aşağıdaki tweete verilen cevabı görünce.
Ahmed Arif'in yeri benim için bambaşkadır. En özel zamanlarda hep o vardı. Hasretinden Prangalar Eskittim hediye aldığım ilk kitaptı mesela. Küçüktüm ama aklım eriyordu. Çok mutluydum o kitap elime geçtiği için. Ben o ki
Geçtiğimiz yıl da bu tarz bir yazı yazmıştım. O zaman çok heyecanlıydım bunu yazarken. Ülkedeki bozuklukları ve ölen insanları saymazsak benim için özellikle ikinci yarısı ve son çeyreği harika bir yıl oluyordu. Hayatımd
Hayatın en ciddi gerçeği sahip olduğumuz her şeyin bir ömrü olmasıdır. En başta da kendimizin. Doğduğumuz andan itibaren aslında öleceğimiz güne doğru geri saymaya başlarız. Tükeniriz yani. Bir ilişkiye başlarsın, bitece
2015 her ne kadar toplum ve dünya genelinde sıkıntılı geçse de şahsım adına güzel bir yıldı diyebilirim. Çok kötü kayıplara, çok kötü fotoğraflara, daha fazla teröre, daha fazla kana ve daha fazla adaletsizliğe şahit old
İnsan doğası gereği muhalefettir. Karşılaştığı birçok şeye itiraz etme içgüdüsü taşır önce. Kendi bilgisi, kendi düşüncesi ve kendi egosu her şeyin önündedir çünkü. Bebekken de bu durum böyle, 90 yaşındayken de.
İnsan hatıralarıyla olgunlaşıyor, büyüyor. Ben de öyleyim. Geçmişte yerine oturmayan taşlar şimdi şimdi oturuyor. Sanıyorum uzun bir süre de böyle gidecek bu durum. Yarının ne getireceği beni daha da meraklandırıyor, hey
Bazen hiç olmak istemediğim bir insan olmuşum gibi hissediyorum kendimi. Mesela sürekli önde olmak isteyen, önündekini hep geçmek için uğraşan, kendini hep başarmak zorunda hisseden bir zavallı gibi davrandığımı düşünüyo
2014 yılı benim adıma birçok ilkleri barındıran, kişisel olarak her ne kadar geçmişe göre daha fazla ileri gittiğim bir yıl olarak görünse de kitlesel anlamda aşırı derecede kötü bir yıl oldu diyebilirim.
İnternet'i Anlamak başlıklı bir yazı yazarken yaptığım araştırma sonucunda şöyle bir listeye ulaştım: "Google'ın doğruluğuğundan emin olduğu 10 şey".
Toplu taşımayı sıkça kullanan birisi olarak bir şey fark ettim ve bunu bir deneye dönüştürmeye karar verdim. Metrobüsün son durağı olan Tüyap durağında iniyorum akşamları. Duraktan çıkarken döner turnikeden geçmek yerine
"Çok alkışlanan şarkıcı başarılıdır, çok ağlatan veya çok güldüren film harikadır."
Hepimiz mutsuz insanlarız. Önce bunu kabul edelim. Çünkü ne kadar istediklerimiz yerine geliyorsa gelsin, içimizde bir yerlerde asla gerçekleşmeyecek hayaller, istekler ve temenniler yatıyor. İçimizde kopan mutsuzluk fır
Hayatım boyunca hep rutin yaşamaktan korktum. Bu yüzden de aile arasında "devlette çalışmak" olarak bilinen memuriyet zihninden hep uzak durmaya çalıştım. Çünkü her gün aynı şeyleri yapmak, aynı saatte işe başlayıp aynı
İstanbul'da yaşamak kimileri için kaynar suya atılmış kurbağanın hikâyesine, kimileri için de ılık suya atılıp sonradan kaynatılan kurbağanın hikâyesine benziyor bana göre. Göçün çok kolay, yaşamanınsa bir hayli zor oldu
Her ne kadar şanslı bir insan olduğumu düşünmesem de bazen kızarım kendime. Çünkü hayatımda gerçekten çok güzel arkadaşlarım, çok sevdiğim dostlarım ve birlikte iş yaptığım güzel insanlar var. Bir de güzel tesadüflerim
17 Mayıs 2011'de Ünal Aysal NTVSpor'da "Galatasaray'ın yeni teknik direktörü Fatih Terim" dediğinde çok mutlu olmuştum. Çünkü Fatih Terim o süreçte Galatasaray'ı ayağa kaldırabilecek, o ruhu takımımıza ve taraftarımıza y
Oldum olası sevmem hafta sonlarını. Sevemedim bir türlü, olmadı. Ne Cumartesi ne de Pazar yeteri kadar çekici günler değiller benim için. Cumartesi bir nebze daha çok sevdiğim bir gün ama Pazar'ın hiç şansı yok. Pazartes
Maneviyat ve vicdan, insanoğlunun görünmeyen ve keşfedilmesi zor yüzü. Günümüz dünyasında maddiyat öyle ya da böyle kazanılırken, manevi doyum ve vicdani rahatlık, ulaşıldığında aşırı mutluluk veren şeyler haline geldi.
Uzun zamandır hayatımda köklü bir değişiklik ve pozitif bir yenilik olmuyordu. Son 8 aydır tanıştığım insanlarla güzel ve güçlü bir bağ kurdum. Bu bağ ile hayatımda birçok şey değişmeye başladı. Daha fazla şey üretmeye,
Neyse, çok düşündüm ve hayatımı senin üstünden ikiye ayırmam gerektiğini anladım.
Hayat; biz insanlar için yaşadığımız her andan ders çıkarabileceğimiz ve bu dersleri de tecrübeye dönüştürebileceğimiz şekilde dizayn edilmiş müthiş bir tasarım. Fazlası var, eksiği yok adeta. İnsan denilen düşünebilen o
Bilgi sahibi olduğum ya da beni ilgilendiren konularda çok fazla eleştiri yaparım ve bunlara Twitter'da ya da Facebook'ta mümkün olduğunca yer veririm. Birçok şeyden şikayet ederim eğer yanlış olduğuna inanıyorsam. Doğru
Şu anda tarih 19 Mart 2014. Saat 16:20.
Berkin Elvan polisin attığı gaz kapsülüyle başından vuruldu ve 9 ay süren yaşam mücadelesini kaybetti. Berkin Elvan toprağa verildiği gün babası Enver Aysever'e konuk oldu. Videoda her şey var ancak canımı yakan bir sözü
Naim Salman'ı Marmara Üniversitesi'nde bir etkinlikte tanımıştım. Kendisiyle sadece 1 kez görüşme fırsatımız oldu. Bugün Facebook hesabından aşağıdaki cümleleri yazdı. Noktasına virgülüne dokunmadan aynen kopyalayıp yapı
Hayat, özellikle Türkiye'de, olduğundan fazla stresli ve zor. Hele ki İstanbul'da. Bu stresin ve zorluğun altından kalkabilmek cidden büyük başarı. Geçenlerde bunu düşünürken aklıma şu geldi:
Para, bu sistemde yaşamaya razı olan insanlar için kazanılması için fazla mücadele edilen bir araç. Kimisi için mutluluk, kimisi için de mecburiyet.
Her ne kadar federasyonlar özerk kurumlar da olsa spora siyasetin bulaşmaması neredeyse imkansız. Güzel de bir rant varken ve spor üzerinden kitleleri etkileyebilirken siyasilerin sporu, özellikle de futbolu kullanmaması
